بایگانی

71 متن در آرشیو مجله

تاریخ · 12 دقیقه

روستای البرز مازندران روی منحنی تراز راه می‌رود نه روی شطرنج. هر جا جاده این منحنی را بریده، خانه معلّق شده.

شهر · 12 دقیقه

ساری را اگر فقط مرکز استان ببینیم، میدان و رود را از دست می‌دهیم. اگر فقط نوستالژی فرح‌آباد ببینیم، اداره و ترافیک امروز را. هر دو لازم‌اند.

تاریخ · 12 دقیقه

مدرنیسم ساحلی پهلوی، سیمان و باغ و افق را با هم می‌خواست. امروز سیمان مانده و باغ فروخته شده.

پرونده · 12 دقیقه

قائمشهر را بدون راه‌آهن و سابقهٔ صنعتی نمی‌شود خواند. شاهی اسم قبلی است و هنوز در حرف پیرهاست. فرم شهر مال همان اسم است: خط، انبار، خانهٔ کارگر.

شهر · 12 دقیقه

نوشهر را از جاده با پمپ و تابلو ویلا می‌شناسند. محله اما با نانوا و سایهٔ چنار اندازه گرفته می‌شود.

نقد · 12 دقیقه

بابلسر را نباید شعبهٔ ساحلی بابل دانست. رود این‌جا به دریا می‌رسد، دانشگاه جمعیت ثابت می‌آورد، و ساحل فشار فصلی. سه ریتم روی یک بافت.

جستار · 12 دقیقه

محمودآباد را باید پیاده و صبح زود دید؛ وقتی جعبهٔ ماهی روی یخ است و ویلا هنوز پرده دارد. معماری این شهر از اسکلهٔ کوچک می‌آید نه از تراس شیشه‌ای.

تاریخ · 10 دقیقه

ایوان در بنای کهن، حد فاصل گرما و اتاق بود. در بسیاری از پروژه‌های تازه، همان فرم را مثل قاب عکس روی نما می‌چسبانند و انتظار نسیم دارند.

مصالح · 9 دقیقه

دیوار خاکستری به‌تنهایی مدرن نیست. بتن وقتی معماری می‌شود که رد قالب، نسبتِ آب و نگهداری بعد از باران در آن فکر شده باشد.

شهر · 10 دقیقه

بسیاری از پیاده‌راه‌های تازه، خیابان ماشین را حذف نکرده‌اند؛ فقط رویش یک لایه سنگ و نور مخفی کشیده‌اند و اسمش را زندگی پیاده گذاشته‌اند.

نقد · 9 دقیقه

بالکن در بسیاری از ساختمان‌های تازه، یک نوار باریک پشت نردهٔ شیشه‌ای است؛ جایی که نه می‌شود نشست، نه لباس خشک کرد، نه از خیابان پناه گرفت.